01 септември 2026
• од Темелко Тошев
Почетокот на секоја учебна година би требало да биде празник на радоста, но оваа есен тишината во училишните дворови одекнува погласно од самото училишно ѕвонче. Бројките се немилосрдни, а реалноста е болна.
Истакнатата македонска новинарка Менче Точи не остана имуна на овие поразителни демографски податоци. Со својата препознатлива директност, таа упати остра критика до оние кои со години ги кројат политиките во државата, преточувајќи ја во зборови колективната тага на граѓаните.
„Што е ова ако не егзодус? Си го избркаа својот народ. На крајот политичарите и пратениците ќе останат сами да ги изгаснат светлата.“ – Менче Точи
Реакцијата на Точи не е само емотивен изблик, туку е длабоко втемелена во суровите факти кои недвосмислено го потврдуваат нејзиниот став:
Она што Менче Точи прецизно го лоцираше во својата реакција е фактот дека овие податоци не се само административна статистика. Тие се непобитен доказ за тивкиот егзодус на младите семејства кои, барајќи економска стабилност, владеење на правото и подобар систем, својата иднина ја градат далеку од татковината.
Кога едно училиште ќе се затвори, со него згаснува и пулсот на целото населено место. Метафората на новинарката дека токму политичарите ќе бидат тие што „сами ќе ги гаснат светлата“ е можеби најсилната и најтажната слика за држава која полека, но сигурно, останува без својот најскапоцен ресурс – луѓето.
Гласот на искусните новинари како Точи е клучен за освестување на општеството и барање одговорност од елитите кои дозволија образовните институции да станат споменици на едно минато време.
Дали сметате дека ваквите силни јавни критики и предупредувања имаат моќ конечно да ги разбудат институциите за да понудат реална перспектива за младите?
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

